"Plaktan" diye bir yayın vardı radyo da..
Çok uzaklardan gelip, ruhuna işleyebilen şarkılar bir bir çalip vuruyordu kalbime.
Kapatsan daha beter. Çünkü sessizlik daha da gürültülü gelir bu zaman da.
Ve şu bir gerçektir ki. Radyo senin hep ruh halini bilir. Ve bile bile sana hatırlatır saklanmış hislerini..
"Hayat" diye bir film oldu..
Yaşamaya her dakika değiyordur. Ve hayat hep bir adım önde olup tokatı vurcaktır sana. Vursun dursun hayat dönüp dursun. Yoksa geçmez bu zaman, bu hayat..
